quarta-feira, dezembro 3

esborranys

accédesme pola porta que pensei blindada.
teus ollos caer sobre min,
lousas aniquiladoras de sentimento.
penetrada polo ruido das badaladas que electrcutan.
aparecín espida na neboa matutina,
medrei na oscuridade do illamento,
co torso ensangrentado, arrasada inocencia.
despedazáronme.
atópome núa,
sen pel que recubrir miña simetría.

eva méndez doroxo

2 comentários:

Nelson disse...

As surpresas acontecem....

concubina da morte disse...

:) e os desexos fan posible o imposible.

Free Counter and Web Stats