perdido no medio do mar, agardas,
co son da miña voz,
consiga guiarte, de novo, cara a esta muller cansada.
unha única vez fuches meu,
pero cada átomo que me compón,
garda a esencia do non esquecemento.
dende o alto das lastras berro,
coa forza toda dunha existencia muda,
para que se o non son, pode,
volvas a atravesar a néboa,
cos teus ollos co mar retén, no ben medio,
lonxe da lembranza única que nos mantén con vida.
eva méndez doroxo
Mostrar mensagens com a etiqueta ingredentes importados. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta ingredentes importados. Mostrar todas as mensagens
terça-feira, maio 3
terça-feira, junho 22
cerca
cerca, tamizado el inconsciente,
en lo oculto,
bajo la oscuridad que se vuelve partículas sonoras,
te presiento.
inflamadas tus interrogaciones,
ardientes mis conjeturas,
sucumbimos a lo inexplorado del silencio,
ese, que el aliento no interrumpe.
te formas en la quietud de mi mente,
sorteas cada microscópico pedazo de mi,
para alcanzar invicto mis formas primigeneas.
cerca, tan sólo cerca.
eva méndez doroxo
en lo oculto,
bajo la oscuridad que se vuelve partículas sonoras,
te presiento.
inflamadas tus interrogaciones,
ardientes mis conjeturas,
sucumbimos a lo inexplorado del silencio,
ese, que el aliento no interrumpe.
te formas en la quietud de mi mente,
sorteas cada microscópico pedazo de mi,
para alcanzar invicto mis formas primigeneas.
cerca, tan sólo cerca.
eva méndez doroxo
Subscrever:
Mensagens (Atom)